Krótka historia bardzo, bardzo prostego człowieka

    W bardzo bardzo niedalekim mieście

    mieszkał bardzo bardzo prosty człowiek

    z bardzo bardzo patykowatymi ramionami

    i bardzo bardzo krzywym nosem

    Codziennie patrzył przez okno -

    nie wychodził, bo bardzo bardzo bał się anteny

    która rachitycznymi ramionkami mogłaby go złapać

    za bardzo bardzo niedoprany kołnierzyk

    bardzo bardzo kraciastej koszuli -

    patrzył na kolorowy sznurek prania sąsiada

    na promienistą linię wędki, którą słońce zarzuca

    tuż przed tym jak tonie między brudnymi zębami bloków

    i bardzo bardzo prosty człowiek z żalem zastanawiał się

    jak bardzo bardzo kiepskim wędkarzem jest słońce

    jeśli każdego wieczoru pozwala

    by tłusty okoń zaciągnął je poniżej linii morza