Pejzaż

   Dobierz tylko ciepłe barwy na jesienny pejzaż

   miedziany kolor liści rozgrzanych ostatnimi promieniami słońca

   brunatnordzawy ton kasztanów

   bursztynowy miód

   srebrny szron źdźbeł traw

   szaropopielatą barwę nieba

   białe skrzydła odlatujących gęsi

   czarne krzyże opuszczonych mogił

   rudą sierść leśnego lisa

   spłowiałą zieleń jesiennych ogrodów

   Czerwień jarzębinowych owoców

   mroźną szarość pajęczych nici

      

   I to wszystko

   dodaj jeszcze czarny łańcuszek leśnych mrówek

   ziemistego żuka pośpiesznie wracającego do ciepłej norki

   długie senne wieczory

   trzask ognia ciepły

   sweter ręką babci wydziergany na drutach

   ciasto ze śliwkami

   konfitury

   Godziny rozmów

   czas na przeglądanie rodzinnych fotografii

   I oczekiwanie na umówionych gości.

Anioł

   Przyciągał jak magnez

   wyleniałe koty

   z podwórka kulawe psy

   parchate konie z daleka rżeniem przerywanym

   wyciągwszy spracowane szyje odczuwały jego obecność i dźwięk

   przerywanego niespokojnym rżeniem kaszlu

   wciskał się w uszy  marszowym rytmem wybijając w pamięci

   melodię

   gwizdał pod nosem zapomniane piosenki

   trzymał w kieszeniach cukierki miętowe dla okolicznych dzieci i bezpańskich psów

   stawał w kolejce po chleb i ukradkiem zapisywał coś w notesie

   poszturchiwany i lekceważony

   odległy jak obca planeta skupiony na

   swoich sprawach zapominał o bożym świecie

   i tylko jęk krzywdzonego zwierzęcia budził w nim na moment dzikość i drapieżność

Życie

   Życie wiruje

   jak parasol dmuchawca

   wywraca spód na wierzch 

   staje na głowie

   czasem poddane wojskowemu drylowi

   staje na baczność

   stopniowo traci formę

    i kształt w przestrzeni

   poddane czasom i grawitacji

   zmienia powłoki jak pościel

   opada jak grzebień skazanego na śmierć koguta

   i pęka jak bańka mydlana

   zostawiając mokrą kałużę

   ślad obecności i przymierza

   pomost dnia wczorajszego  i

   obietnicy jutra

   

    Kiedy zamkniesz oczy

    ujrzysz nowy świat

   gościnne domy zaproszą otwartymi drzwiami

    miłe staruszki skuszą cukierkami

    grzeczne dziewczynki skoczą  na jednej nodze

    przyjazne psy zasną przy drodze

    samotni starcy spoczną na ławeczkach

    spracowani robotnicy na moment przystaną

   

    taki zaczarowany świat widzisz pod powiekami

    i każdego poranka znika wraz z pierwszym pianiem koguta

     A nowy poranek

   skuje lodem ptaki drzewa

    

    zamknie drzwi na głucho

    podetnie skrzydła ptakom

    rozwiąże języki plugawym staruchom

    zatruje studnie

    upije się  wódką

    utopi szczenięta

    weźmie sznur

    rzuci kamieniem

Żagle

Białe żagle wydęte jak nabrzmiałe chmury

   suną szybko po jeziornej toni -

   trójkąty swobody

Płyną lekko swobodnie poddając się falom

   I wiatrom

   zawdzięczają

   swój pęd

   Ich ślad wśród spienionej wody

   znaczy szlaki i tory

   Od nich zależy droga wodna

   łagodność żeglugi

   kipiel toni i meandry wód

   Chociaż zdają się być oporne mocne

   I śmiać się z sił przyrody...