Kotoperze

Kotoperze jak nocne zmory kryją się w ciemności

Mogą wejść do świadomości

I pomieszać ludziom w głowach

Kotoperz wiele ci powie:

O krainie śmiesznostworów

I o planach Ciemnozmorów

O życiu w dolinie

Wesołej rodzinie

O pięknych miodokwiatach

I magicznych ptakach

Bo w krainie Śmiesznostworów

wiele jest

Humoru śmiesznozłowieszczego

Czarnych dąsów

Dzikich pląsów

Głośnych  jęków

Głuchych dźwięków

W mgły oparach stwory siedzą

I nad ludzką jaźnią biedzą

W brzasku ranka odlatują

Na poduszkach przesiadują

Czasem szepną ci na uszko

"Wnet cię schrupię moja duszko".

Zwierz

cichy żywot cichego zwierza

nikogo w oczy nie kłuje

niekłopotliwy towarzysz

nie merda ogonem

nie szczeka zuchwale na dźwięk dzwonka do drzwi

nie patrzy ufnie w oczy opierając mordę na ludzkich kolanach

obce mu dawanie głosu i łapy

cichy zwierz cierpliwie czeka na twoje spojrzenie

na zabawę i  gonitwę  za piórkiem

ruch wędki z plastykową rybką

czasem spojrzy na ciebie

wskoczy na kolana zbliży policzek

zamruczy chwyci twoją rękę

delikatny subtelny jak podrzędny muzyk

w orkiestrze